We houden van onze moeder zonder het te weten.
Pas na het laatste afscheid beseffen we hoe diepgeworteld die liefde is.
Ik weet niet wat er is gebeurd. Toen ik klein was, hielden we van elkaar.
Ik hou van haar, ik kan naar haar kijken...
...haar gedag zeggen, bij haar zijn, maar...
...ik kan haar zoon niet zijn.
Ik zou iedereens zoon kunnen zijn, maar niet de hare.
Je mond zit onder de roomkaas.
De andere kant ook. -Ik heb beide kanten schoongeveegd.
Zo is het goed. Er zit nog een klein beetje aan die kant. Onderaan.
Aan de andere kant.
Zo is het goed.
Ik vind het irritant dat je je opmaakt tijdens het rijden. Dat is onveilig.
Kan Antonin zaterdag blijven slapen?
Zolang... -Je niet hoeft te koken. Ik weet 't.
Hou toch je kop. -Wat doe je nou?
Ik wil het nieuws horen. -Die andere snob verveelt ons.
Hij verveelt jou. Ik vind hem juist zeer beschaafd.
Laatst zei je nog dat hij je irriteerde. -Hubert, als het je niet bevalt...
Zet je eigen muziek maar op als je zelf een auto hebt. Ik luister naar 't nieuws.
Je luistert niet eens. -Wel waar.
Wat zei hij dan? -Neem de bus zoals je leeftijdgenoten.
Zo is het genoeg.
Hé. -Wat?
Wat is er?
We kunnen praten. Ik ben je chauffeur niet.
Ik wil je niet storen als je deze uitzending savoureert.
'Savoureren'.
Precies je vader.
Die wil ook altijd indruk maken met z'n woordenschat.
Jullie vinden jezelf zo geweldig.
Mijn god, kan het wat rustiger. Wat een zenuwlijder.
Hij had gelijk. Je reed door rood. -Dat is niet waar.
Het was rood. -Oranje.
Het was rood. Rood. Rood.
Je kunt niet rijden, je maakt je op.... -Als het je niet bevalt, neem je de bus.
Hou een steekproef onder je vrienden over wie van hen naar school wordt gebracht.
Hou toch op. Jij elke keer met je steekproeven.
50 procent wordt naar school gebracht. -Je denkt dat ik gek ben.
Loop de rest maar.
Ik ben laat. Ik heb geen tijd voor de melkronde vandaag. Stap uit.
Dan kom ik een half uur te laat. Kun je... -Ik ben te laat. Spreek ik Chinees?
En zo'n leuke passagier ben je niet. Nog een fijne dag.
Ik heb m'n moeder vermoord
Heb je al een titel voor je schilderij?
Ik heb 'm opgeschreven. Kijk maar in m'n schrift.
Titel: De zoon
Gefeliciteerd. Je krijgt een sterretje in je schrift.
ln het boek staan het jaarsalaris, de werkcondities en de arbeidsvoorwaarden.
Voor het tweede deel interviewen jullie je ouders. Alles staat op het papier.
Jullie kunnen in teams werken.
Mevrouw? -Ja.
Mag ik het beroep van m'n tante nemen? -Nee, Hubert.
We willen statistieken maken: Wat doen moeders vooral en wat de vaders.
Neem het beroep van een van je ouders.
Ik zie m'n vader nooit en...
...m'n moeder is dood.
Ja, natuurlijk kun je dan het beroep van je tante nemen.
Het spijt me. Ik wist het niet.
Als je in een lamp kijkt...
...en dan je ogen sluit...
...zie je allerlei felgroene vormen tegen een zwarte achtergrond.
Het grappige is dat je denkt dat je ze onder controle hebt, maar opeens...
Hou je mond.
Hallo.
Wat ben je vroeg. -Ik moet een nieuwe inwerken...
...en dat duurt nooit lang. Dag, Hubert. -Hallo.
Blijf je eten? -Nee, ik kan niet. Ik moet...
Hallo, nieuweling. -Blijf nou. We bestellen sushi.
You like sushi?
Ik moet echt naar huis. -Jammer, een volgende keer dan.
En het huiswerk? Schiet dat al op? Doen jullie wel wat?
Ja zeker. Het is niet normaal meer. We werken ons in het zweet.
Hoe was je dag?
Ik vroeg wat. -Gewoon.
Vraag je niet hoe de mijne was? -Nee.
Waarom? Als er iets bijzonders was gebeurd, had je het me al gezegd.
Toch? En dat geldt ook voor mij.
Aangezien het weer een rotdag was tussen een stel oversekste sukkels...
...die niet eens het werkwoord hebben kunnen vervoegen, zwijg ik erover.
Het is oninteressant.
Zullen er veel pubers zijn die zo tegen hun moeder praten?
Zullen er veel moeders zijn die opvoeden als jij?
Dit is geen hotel.
Ik ben geen kok, geldkraan of chauffeur die klaarstaat als het jou uitkomt.
We kunnen praten. Dat deden we altijd.
Vroeger, ja. Toen ik vier was en niemand anders had.
Lekkere biefstuk.
Hij is smakelijk.
Gelukkig maar.
Is alle moeite niet voor niks. Ik heb zo'n hekel...
Neem dan een hulp. We weten het zo langzamerhand wel, hoor.
Je hebt het al 40 miljard keer gezegd. Je hebt zeker Alzheimer.
Trouwens, Antonin komt iets eerder zaterdag. Vlak voor het avondeten.
Maar ik kook wel. We eten toast.
Is het te veel moeite om dat eerst te vragen?
Ik vroeg het je vanochtend in de auto. -Het kan niet. We gaan naar Denise.
Hou je me voor de gek? Ik heb het vanochtend gevraagd en je vond het goed.
Dat bedoel ik nou. Je hebt Alzheimer. -Spot daar niet mee, Hubert Minel.
En zit me niet te manipuleren. Ik ben dat gelieg zat.
Oké dan.
Ik ga naar Antonin. Probleem opgelost. -Geen sprake van.
Ik heb gezegd dat je kwam. Denise houdt van je en wil je graag zien.
Ze maakt een dure kalfschenkel klaar. -Wat kan mij dat schelen.
Ik had al plannen. Ik heb ook een leven. Ik ga zaterdag naar Antonin.
Ik heb geen zin in schenkel bij Denise. -Oké, maar dan krijg je geen toelage.
Heel simpel. -Gaan we nu chanteren?
Oma zal blij zijn dat je haar erfenis... -Tot je 18e beheer ik dat geld.
Als het je niet bevalt, ga je naar je vader. Begrepen? Nou?
Ik haat je. -Moet je doen.
Haat iedereen maar die je tegenspreekt en gelijk heeft.
Dat mag best. Ik heb ook mensen gehaat en ben ik nu dood? Nee, ik leef nog.
Hou op met zingen als je boos bent. Zo'n geijkte reactie.
Ik ben niet boos. Ik wil je gewoon niet horen.
Goed. Zeg Denise maar dat ik niet kom. Dat ik niet kan.
Zeg dat het me spijt en dat ik niet kan.
Dat zal ze niet leuk vinden.
Maar dat laat jou koud. Dat je anderen kwetst, interesseert je niet.
Zelfs de vreselijkste moeder ter wereld is een schatje bij jou vergeleken.
Dank je wel.
Nog een fijne avond.
Ik was ongewenst.
Ze zag me als een last en was ongeschikt als moeder.
Ze is getrouwd en kreeg een kind, omdat iedereen dat van haar verwachtte.
Dat verwacht iedereen van vrouwen.
Nou ja, bijna iedereen.
Wat het salaris betreft, dat varieert tussen de 35 duizend...
...en de 45 duizend, ongeveer.
Ik ga het hebben over de secundaire voorwaarden.
Secundaire voorwaarden zijn echt belachelijk, want...
Jij, daar. We moeten praten na je les.
Zie ik er verdomme uit als een lijk?
Oké, iedereen stil.
Monden dicht.
Ga op je stoel zitten.
Alsjeblieft.
Hubert, kom hier.
Hubert Minel.
Ik wil met je praten.
Waarom heb je dat gezegd tegen je juf? -Blijf van me af.
Hubert, stap in.
Ik ben verantwoordelijk voor je. Stap in. Alsjeblieft.
Kijk.
Ik heb iets lekkers.
Waarom heb je gelogen?
Ik zou er vroeg of laat toch achterkomen.
Ik heb geen les meer. We gaan iets eten.
Leraren mogen toch niet uitgaan met leerlingen?
Je moeder vermoorden is erger.
Ik mag je inderdaad niet buiten school zien, maar andere docenten doen het ook.
Ik kwam hier altijd toen ik zo oud was als jij.
Ik weet het. Het heeft z'n beste tijd gehad.
Maar toch heeft het iets.
Het eten is te vet, de koffie te bitter, de banken te rood, maar...
Wat wordt het? -De Smoked Meat Royal.
Hetzelfde als zij en mayonaise bij de friet.
En drinken? -Water.
Het was stom om te denken dat ik zomaar kon zeggen dat m'n moeder dood was.
Het was een stom idee. Het spijt me.
Ik kon mijn vader nooit uitstaan. Nu nog steeds niet.
Iedereen denkt dat als je ouder wordt, je van ze gaat houden...
...en dat alles goed komt.
We hebben elkaar al 10 jaar niet gesproken.
Ik kan niet opschieten met m'n moeder. We hebben niets gemeenschappelijk.
Echt niets.
Bedankt.
'De moeder van een zoon zal nooit z'n vriendin zijn.' Cocteau.
'Eert uw vader en uw moeder.' God.
Ben je katholiek? -Tja.
Ik denk dat er iets is. Dat er iemand is.
Maar ik weet niet of dat God is, of Boeddha, of...Ik weet het niet.
Maar hij heeft mij wel de verkeerde moeder gegeven.
Waarom ben je lerares geworden?
Ik weet het niet.
O, sinistere, wrede vrouw. De gruwelijke toonhoogte van je schelle stem...
...achtervolgt me en ik vlucht weg in een weelderige, vreselijk weide.
Konden we maar zelfmoord plegen.
In ons hoofd, om daarna herboren te worden.
Om te kunnen praten, elkaar aan te kijken en samen te zijn.
Alsof we elkaar nog nooit hadden ontmoet.
Als m'n moeder en ik vreemden waren voor elkaar, zouden we elkaar graag mogen.
Zeg dat nou niet tegen hem, sufferd. Hij komt zo terug om je een lesje te leren.
Nee, hé!
Ik wist het wel. Ik had het je toch gezegd. Wat een dwaas.
Hallo, mama. -Hallo, Hubert.
Kunnen we even praten?
Nee, ik zit TV te kijken. -Je neemt het toch op.
Ik moet met je praten. Ik heb een geweldige oplossing bedacht.
O ja? -Voor ons. Voor onze relatie.
Ik denk dat ik een appartement moet zoeken.
Echt.
Ik zag vandaag een bordje hangen. We kunnen gaan kijken.
Het zag er goed uit. De wijk is goed. Het is vlak bij de metro...
...en bij m'n vrienden, dus dan hoef je me niet meer overal heen te brengen.
Je hebt nog nooit een was gedraaid. Je wordt daar gek.
Niet waar. Dat is omdat je me hier altijd op de huid zit. Daarom.
Daar heb ik geen keuze. Ik kan niet in een zwijnenstal leven.
Daar moet ik schoonmaken en ben ik zelf verantwoordelijk. Ik weet dat het lukt.
Wil je dat met oma's geld doen? -Ja.
Dat is precies wat ik dacht. Zie je, we zitten op dezelfde golflengte.
Het is een goed idee.
Ik ben zo blij.
Ik hou van je, liefste mama. Goed. Ik ga het bekijken. Ik ben zo blij.
Ik hou van je, liefste mama.
Hé, verdorie.
Ik had het verhuurd aan een stel varkens en heb alles opnieuw geschilderd.
Goed, dit is de badkamer.
Een WC, douche, wasbak met medicijnkastje.
Alles is schoon. Hier een kast om je troep in te zetten.
Hier, m'n jongen, heb je de garderobekast waar je veel spullen in kwijt kunt.
Dit is allemaal gang.
En hier is de keuken.
Dit is het eindpunt, reizigers.
Als je dat wilt, kan ik een oven en een koelkast neerzetten.
Oké. Geweldig.
Dit is helemaal perfect voor mij. Het is echt...Het is mooi.
Zodra ik iets weet, hoort u van me. -Prima. Dat is dus afgesproken.
Een ding: ik wil geen gezeur, jongelui. De buren willen dat het rustig is.
Begrepen? Oké. Goed, ik moet ervandoor. Ik moet werken.
Gaan jullie mee?
Ik wil even met je praten.
M'n programma begint. -Het duurt maar even.
Wacht tot de reclame begint. -Mama...
Ik heb het appartement bezichtigd. -WeIk appartement?
Waar ik het gisteren over had.
Het is helemaal perfect. Ik kan het niet geloven.
De kamer is groot, de badkamer is in goede staat, gas en licht is inbegrepen.
Ik heb er nog eens over nagedacht. Op je 16e op jezelf wonen is belachelijk.
Wacht tot je 18 wordt, lieverd. Goed?
Pardon?
Gisteren zei je nog dat het een goed idee was.
Dit meen je niet. We hebben het er gisteren over gehad.
Wie heeft er op z'n 16e een eigen huis? Je ziet ze vliegen, jongen.
Ik walg van je. Ik word zo ziek van je.
Je hebt me voor de gek gehouden. -Opzij.
Wat doe je nou? Ben je gek geworden.
Nee, nee. Straks krijgen we mieren. -Wat kan mij dat schelen. Fuck you!
Als je het niet snel opruimt, ben je nog niet jarig.
Fuck you!
Als ik het zeg, meen ik het.
Het is waar dat ik van haar hou, maar het is niet de liefde van een zoon.
Het is gek. Als iemand haar pijn deed, zou ik die persoon afmaken. Zeker weten.
Maar tegelijkertijd ken ik wel honderd mensen van wie ik meer hou dan van haar.
Wat doe jij irritant.
Wat ruikt het hier lekker. Ik ben net bij de ouderraad geweest.
Ik heb even naar jullie doeken gekeken. Wat kun jij goed schilderen, Hubert.
Ik ben echt onder de indruk van jullie werk. Willen jullie m'n bureau opknappen?
Jullie kunnen dingen tegen de muur gooien. Hoe heet dat? Spetteren? Help me.
Gewone mensen noemen dat dripping. -Dat bedoel ik.
Je hebt vrij spel. Alles kan. We zijn een marketingbureau, geen ministerie.
Lijkt me leuk. -Fantastisch.
En jij zegt ja, anders sta je op straat. Kom even helpen met tafeldekken.
Nee, ik lig hier veel te lekker. Nirvana.
Vooruit. Doe wat ik zeg, nietsnut. -Ben je gek geworden?
Hou op. Hou op.
Hubert, ben je thuis?
Daar ben je. Kijk eens wat ik heb gekocht.
Ik weet dat jij het vreselijk vindt.
Inderdaad, heel leuk.
Ik vind het niet vreselijk.
Het is een beetje safari.
Ik hou van dierenhuidmotieven.
Dat geeft het interieur iets warms. Het past ook goed bij het behang.
Het komt ook terug in... -In de tijger. Daarom heb ik 'm gekocht.
Hij is mooi.
Ik hou van je.
Ik hou ook van jou, lieverd.
Ik zeg dat gewoon. Opdat je het niet vergeet.
Dit is nog eens een prachtig opgemaakt bord.
Heerlijke eieren.
Vind je ze lekker? -Heerlijk. Er zit koriander in, hé?
Daar ben je toch gek op. -Inderdaad. Speciaal voor mij.
Heerlijk. Dat geeft het een oosters smaakje.
Ze doen het ook in de couscous. De Marokkanen, de Noord-Afrikanen.
Het geeft het een internationale smaak.
Hoe was je week?
Goed. -Ja?
Het is een beetje een gekkenhuis, maar het gaat goed.
Wat is dat voor geluid? Hoor ik nu iets?
Dat is de wasmachine. Ik ben een was aan het draaien.
Echt waar?
Dat is fijn. -Ja.
Was je ook nog af? Ben je gehersenspoeld?
Daar is Dédé.
Hé, Dédé. -Hoe gaat het?
Goed. Ik snap eigenlijk niet waarom je weer wilt gaan. Je bent al bruin.
Je moet het bijhouden. -Moet je m'n outfit zien.
Die had jij in Fort Lauderdale gekocht. -Sexy.
Leuk, hé? -Hallo.
Meneer doet de afwas. Wat een eer.
Wat heb je 'm gegeven? Dan geef ik dat de mijne ook.
Aan je man of je zoon? -Aan allebei.
Ik moet altijd zo om je lachen.
We gaan naar de zonnestudio en eten daarna hier. Eet je met ons mee?
Eet je met ons mee?
Ja.
Ik maak pasta met pesto. Ik kook en als jullie terugkomen, eten we samen.
Wat heerlijk.
Goed. Ik moet nog even naar boven.
Ik wacht hier en klets ondertussen met je zoon.
Kom even naar m'n hibiscus kijken. Hij heeft een prachtige, roze bloem.
En groot! Zo mooi. -Mijn hibiscus heeft geen roze bloem.
Ik moet echt bruin worden. Ik ben lijkwit.
Onzin. Sylvain vindt het maar niks die zonnebank.
Hij laat me artikelen over kanker lezen. -Het is toch geen echte zon.
Inderdaad. Dat zal ik hem zeggen.
Hallo. We hebben elkaar bij de ouderraad gezien.
Héléne Rimbaud, Antonins moeder. -Natuurlijk. Sorry.
Alles goed? -Ja, ja.
Ik wacht op m'n moeder. Ik hoef niet zo nodig bruin te worden.
Onze jongens. Over een week twee maanden.
Twee maanden?
Twee maanden wat? -Dat ze samen zijn.
Chantal Lemming.
Cabine 13. U bent.
Als ik jarig word, stop ik. Ik meen het. -Ik ook.
Het is toch veel te duur. -Ja, je betaalt je scheel.
Nu snap ik waarom Hubert zo vreemd doet.
Denk je?
De afwas, de was, de pesto. Hij effende al vast het pad.
Arme ziel.
Hij was geobsedeerd door Leonardo DiCaprio toen Titanic uitkwam.
Hij schreef hem een brief in het Engels. Heel schattig.
Hij vertelde me alles toen hij klein was.
Nu heeft hij op alles wat ik zeg kritiek. Het is nooit goed.
Het is alsof...
Alsof alles is uitgewist. Alsof...
Ik weet het niet.
Ik heb het gevoel...
...dat alles weg is. Onze speciale momenten, onze reizen.
Alsof alles in rook is opgegaan. Gek, hé?
Het is niet niets...
...om...
...homoseksueel te zijn.
Dat is me nogal wat.
Ik moet naar de winkel. Ik kan je bij de videotheek afzetten...
...en kom je daarna halen. Goed idee? -Prima.
Ik hou van je, lieverd. -Ik ook van jou.
Schiet op, anders is hij dicht. -Ik kom eraan.
Verdomme. Ik blijf hier niet slapen.
Ik zit al een kwartier te wachten. Over twee minuten ga ik. Ik ben het zat.
Volgende.
Hallo. Je telefoonnummer? -450-555-6352.
Je hebt twee dvd's en een Blu-ray. -Een Blu-wat?
De aanbieding is 3 films voor 3 dagen, maar dat geldt niet voor Blu-ray.
Wil je die ruilen?
Fuck.
Dat was de laatste keer.
Ik schiet wortel, terwijl meneer z'n filmpjes uitzoekt.
Je begrijpt er niks van. -Nee, ik ben een sukkel.
Waarom rij je weg als je verderop toch stopt? Om me te sarren?
Doe een steekproef. -Niet weer.
Hoeveel moeders van je klasgenoten brengen hun zoon naar de videotheek?
De volgende keer neem je de fiets. Ik blijf niet aan de gang.
Wat klets je nou. Het was jouw idee. Jij vroeg of ik mee wilde.
Hoe kon ik weten dat je drie kwartier naar een film zoekt?
Maar je dacht zoals altijd weer alleen aan jezelf.
Er stond een rij. Had ik iedereen opzij moeten duwen omdat m'n lieve mama wacht?
Natuurlijk ga jij weer krijsen als een hysterica.
Krijsen? -Ja, krijsen.
En wat doe jij dan nu? Krijsen, toch?
Ik denk dat je maar bij je vader moet gaan wonen, want ik trek het niet meer.
Het is genoeg.
Ik weet al heel lang dat je Alzheimer hebt, maar ik wist niet dat je blind was.
Nu is het weer iets anders. -Ja. Wat was er vandaag?
Het was niets. Je hebt niets gezien. De was, de afwas. Alles.
Het eten. Alles om jou een plezier te doen.
Bravo, Hubert. Mijn god, wat geweldig.
Hij doet ook eens wat. Moet ik je een medaille geven...
...omdat je doet wat alle pubers doen? -Jij altijd met je vergelijkingen.
Ik ben niet zoals andere kinderen en jij niet zoals andere moeders.
We zijn uniek. -Tuurlijk. Jij hebt gelijk.
Ja, ik heb gelijk. Ik haat je.
Ik kan je niet uitstaan. -Jij kunt niemand uitstaan.
Ik kan niet meer met jou samenleven. Je maakt m'n leven onmogelijk.
Ik wil naar een woestijn, zonder water. -Geweldig idee. Kamelen. Geen water.
Als ik maar van jou af ben. -Voor je het weet, roep je:
'Mama, ik heb dorst. Vergeef me.' -Je bent nooit tevreden.
Nee, ik ben nooit tevreden. -Hou je mond als ik praat en luister.
Dan communiceren we ten minste. Vraag je je nooit af waarom je geen man hebt?
Je bent precies je moeder: volslagen gek.
Wat doe je?
Doe open. Doe het portier open. -Dat is open.
Doe open. Ik krijg het verdomme niet open.
Moet ik je helpen?
Wat valt er nou te lachen? Nou? -Ik lach in mezelf.
Het portier is open. Ga dan.
Wat doe je, idioot? Ben je nou helemaal gek geworden. Ga van me af.
Ik zit hier, hoor. Jij kunt ook lachen, hoor. Met je dikke billen.
Blijf van me af. Blijf van me af. -Mijn god. Sorry, hoor.
Weg met je voet. -Raak me niet aan, verdomme.
Heb je je sleutels vergeten?
Help me even met de boodschappen.
Hubert, kom me helpen met de boodschappen uit de auto te halen.
Ook goed. Wat jij kan, kan ik ook.
Hubert?
Antonin.
Je moet je moeder bellen.
Je kunt niet zomaar bij mij binnenvallen.
Ik ben geen opvang voor weggelopen leerlingen. Ik kan m'n baan kwijtraken.
Ik ben niet weggelopen. Het is gewoon een break.
Ik weet dat de inrichting ouderwets is. Dit is het huis van m'n oma geweest.
Hallo.
Vind je het slim om zo weg te gaan? -Bedoel je...
...dat je wegreed bij de videotheek of bij ons huis?
Zo praat je niet tegen mij. Waar ben je?
Bij Antonin.
Morgen kom ik ook niet thuis.
Denk je dat je kunt intrekken bij je vriend?
Hier ben ik tenminste bij mensen van wie ik hou. En zij houden van mij.
Wanneer is je lijdensweg achter de rug?
Denk je soms dat een leven met jou het paradijs is?
Ik weet niet wanneer ik terugkom, maar kijk ondertussen in m'n nachtkastje.
De derde la. Onder de strips ligt een oude uitgave vanDe slaapkamerfilosofen.
De tijd zal vliegen.
Zo praat je toch niet tegen je moeder. Ik geloof best dat ze niet makkelijk is...
Toen ik klein was, waren m'n moeder en ik vrienden.
Haar collega's zeiden dat ze me verwende en dat zij mij al lang hadden geslagen.
Het zijn van die vrouwen die de hele tijd zeggen: 'Wat apart.'
Zo vermoeiend. Als mensen 'apart' zeggen...
...zijn ze te dom om het verschil te begrijpen.
Of om het te waarderen. Of ze durven niet te zeggen dat ze het vreselijk vinden.
M'n moeder zegt vaak dat ik 'apart' ben.
Goedemorgen. -Goedemorgen en dank je wel.
Als iemand erachter komt dat jij hier hebt gezeten, krijg ik problemen.
Dat weet ik.
Waarom ben ik niet zoals iedereen?
M'n leeftijdgenoten vinden hun moeder vervelend, maar houden wel van haar.
Ik ben niet gemaakt voor het hebben van een moeder.
Misschien had je moeder geen zoon moeten krijgen.
Bladzijde 131 , letter 26.
Tourvel wijst Valmonts liefde af.
Vuile slet.
Eigenlijk is Tourvel...
Aan het dagdromen, burggraaf?
Ja. En hoe gaat het met jou?
Niets. Ik maak huiswerk met een vriend.
Vanmiddag?
Oké. Goed.
Ik kom eraan.
Wie was dat?
M'n vader. -Wat wilde hij?
Hij wilde samen een film kijken en spaghetti eten, zoals toen ik klein was.
Je praat nooit over je vader.
Dat weet ik.
M'n ouders zijn gescheiden toen ik 7 was. M'n moeder zei dat m'n vader...
...dat hij bang was, dat hij het niet meer zag zitten...
Hij ging weg. Niet ver, maar toch.
Sindsdien zie ik hem niet meer zo vaak, alleen nog met kerst en Pasen.
Hij stuurt geld en kaarten.
Hij weet niet wat hij mist.
Dag, Hubert. Kom binnen. -Hallo.
Ik ben echt heel blij dat je me hebt uitgenodigd...
...want thuis met mama is echt een hel.
Ik logeer bij een vriend.
Verdomme. -Hier blijven.
Je zei dat we spaghetti zouden eten. Je hebt gelogen.
Luister, we moeten eerst praten. -Wat zal dat gezellig zijn.
Wil je iets drinken?
Dag, Hubert.
En?
Je moeder en ik hebben een belangrijke beslissing genomen.
Je gaat slecht op school, ondanks je uitstekende cijfers voor Frans.
Nou en? Het is pas oktober. Ik ga harder werken.
Je gaat over een week naar een internaat. -Wat?
Naar Coaticook, vlak bij Magog. We hebben een goede school gevonden.
Het ligt midden in de natuur. Op internet kun je foto's bekijken.
De omgeving zal je inspireren. -Je zult het er geweldig vinden.
Nee, ik zal het daar nooit leuk vinden.
Ik zit in de vierde klas. Je verandert niet van school als je in de vierde zit.
Ik ga niet naar een kostschool. -Wel als je je diploma moet halen.
'Ad augusta, per augusta. '
Naar de top via smalle paden.
De sfeer is daar heel anders. Het is er veel strenger.
Je hebt leiding nodig en je moeder... -Kan me niet meer verdragen. Is dat het?
Dat is het niet. -Wat dan wel?
Wil je niet zo schreeuwen?
Kunnen we als volwassenen praten? -Nee.
Waar kom je eigenlijk vandaan? Ik heb je 4 maanden niet gezien of gesproken.
We doen nooit iets samen, omdat je altijd werkt.
En opeens ga je me vertellen wat ik moet. Je verpest m'n leven. Fuck you.
Zo is het genoeg. -Rustig, Richard.
Ik ben heel rustig.
Ik ga niet naar het platteland. Oké? Dat is niets voor mij.
Hoezo niet? Het is er rustig. -Wat kan mij dat schelen.
Er wonen alleen conservatievelingen.
Ik heb thee gezet. Ik weet dat het een beetje 'psychopathisch Brits' lijkt.
MeIk of suiker? -Melk.
Trek je echt je jas niet uit? -Nee, ik hou 'm aan.
Ik heb je Franse teksten gelezen: je opstellen, je gedichten, je novelle.
Ik had het eigenlijk moeten vragen, maar ik kon de verleiding niet weerstaan.
Ik heb je opgegeven voor 'schrijvers van morgen'.
Alleen een leraar kon je opgeven, maar de jouwe was niet op het idee gekomen.
Wat is er? Had ik dat niet mogen doen?
Nee, dat is het niet.
Wat dan wel?
M'n ouders sturen me naar een internaat.
Ik moet wel. Ze hebben het snel geregeld.
Daarom ben je zo depressief.
Wanneer ga je?
Vanavond.
Ik wilde je bedanken voor alles.
Goed, ik ga ervandoor. Ik moet nog pakken en ik wil niet te laat zijn.
In ieder geval maakt 't voor de wedstrijd niet uit op welke school je zit.
Veel succes op het internaat.
In het weekend kom ik je opzoeken.
Wacht.
Alsjeblieft. Bladzijde 218, laatste strofe.
Ga.
Moeder, ik beken dat de bedrieglijke wereld
m'n kwetsbare bootje wegleidt
en ik al m'n geluk te danken heb aan de moederlijke tederheid
Internaten zitten vol homo's.
Daarom heb ik een kuisheidsgordel voor je gekocht.
Nee, hoor.
Maar...
Ik heb 'm voor jou gemaakt.
Dan kun je aan me denken en bedrieg je me niet met de eerste de beste flikker.
Dat ben ik.
Dat ben jij.
En dat is je moeder.
Dit lag in de brievenbus. Het is voor jou.
Nou... -Ik ga al. Maak je geen zorgen.
Ik ga.
Mijn god.
Wat doe je?
Ik loop met je mee. We kunnen toch wel afscheid nemen?
Je stuurt me weg, verknalt m'n leven en verwacht nu een afscheidskus?
Een minuut voor m'n 18e verjaardag bel ik je en daarna hoor je nooit meer van me.
Jij met je vieze eetgewoonten die beter passen bij een varken...
...je stomme Alzheimer, je lelijke kleren in weerzinwekkende kleuren...
...je schaapachtige kop, je vlinders aan de muur, je manipulatie...
...stik er maar in.
Wat zou je doen als ik vandaag zou doodgaan?
Ik zou morgen sterven.
Lieve Hubert...
Je zwemt in troebel water met de woede van de moderne mens...
...maar met de frêle poëzie van een andere tijd.
Vlak na je vertrek belde m'n vader.
Ik ga een jeugdvriendin opzoeken. lk weet niet wanneer en of ik wel terugkom.
Ik zal je nooit vergeten. Julie Cloutier XX
De tijd is om. Lever nu je opstel in.
Nu, anders kost het je punten.
Ik heb m'n moeder vermoord.
Ik kan me voorstellen dat andere mensen je moeder haten als een zonde zien.
Dat is hypocriet.
Zij hebben ook hun moeder gehaat.
Misschien een seconde lang of een jaar lang.
Misschien langer of ze zijn het vergeten, maar dat kan me niet schelen.
Toch is het zo.
Wat wil je? -Vrienden worden.
En je brioche, als jij 'm toch niet opeet.
Ik ben Hubert. -Dat weet ik. Ik ben Eric.
Bedankt.
Het valt best mee. 's Avonds kun je aantrekken wat je wilt.
Nee, dank je. Kankerverwekkend en geelkleurig.
Vol van smaak en geurig.
Hoe ben je hier terechtgekomen?
Vanwege m'n moeder. Ze haat me.
Je moeder haat je. Hoezo? -Ze haat me. Dat is alles.
Weet ik veel. Wat is jouw leven? -Mijn leven...
...dat draait niet om een moeder die me haat.
Eerder om geen moeder te hebben.
Geef ik je een ongemakkelijk gevoel? -Nee, helemaal niet.
Kom, we gaan.
Sorry.
We gaan morgen uit. Ga je mee?
Mama. Sorry dat ik je wakker maak, liefste mama.
Wat is er? -Mama.
Heb je een ongeluk gehad? -Ik ben zo blij om je weer te zien.
We moeten praten. Echt.
Ik heb zin om te praten. Ik wil dat we met elkaar praten.
Waarover dan?
Net zat ik in de metro en opeens besefte ik...
We reisden en ik zei tegen mezelf dat als ik alles achter elkaar zou plakken...
...als ik elk klein dingetje dat ik je graag wil zeggen...
...maar dat ik je nooit heb verteld, omdat ik niet zo'n prater ben...
Je weet dat ik nou niet bepaald iemand ben met wie je makkelijk kunt praten...
...maar toen bedacht ik me dat als ik alle dingetjes die ik je wil zeggen...
...achterelkaar aan je vertelde, zou ik wel 100 jaar bezig zijn.
100 jaar om alles tegen je te zeggen.
En toen ik in de metro zat, moest ik zo aan je denken.
Ik dacht aan jou met al die graffiti en die kleuren...
Het was vies. -Het was mooi.
Het was zo ongelooflijk mooi en ik keek ernaar en ik zei tegen mezelf:
We moeten praten. We moeten absoluut praten.
Omdat ik je soms hoor zeggen: 'We praten niet meer met elkaar zoals vroeger.'
Maar ik denk dat ook. Ik ben het met je eens. En toen...
En toen dacht ik: als ik het je nu niet zeg...
...als ik het je nu niet zeg...
...dan blijft het aan me vreten in m'n graf.
Als we het niet zeggen, zoekt het ons op in ons graf...
...en zegt een klein stemmetje: 'Dat had je moeten zeggen!
Verdomme. Je hebt niet gezegd. Je hebt het niet gezegd.
Je had het haar moeten zeggen. Oké.'
Wat is er? -Heb je...
Heb je drugs gebruikt?
Gebruik je drugs op het internaat?
Mijn god. -Het is niet erg.
Het is niet erg. Waar het omgaat...
Het belangrijkste is...
...dat we samen zijn. Nu.
Begrijp je? Dat telt.
De rest kan ons niet schelen. -Oké.
Het is goed zo. -Drink een glas melk.
Ik voel me goed. -Je bent helemaal nat.
Ik voel me goed. Het is goed met ons. Ik hou van je. Ik hou van je.
Ik ook van jou. -Ik hou van je.
Ik hou ook van je, heel veel, maar ga nu slapen.
Neem eerst een glas melk, dat ontgift.
Je lacht. -Omdat ik blij ben.
Ik ben ook blij.
En nu slaapjes doen, want het is al laat.
Drink wat melk.
Goed, bedankt voor de lift. -Graag gedaan, lieverd.
Waar ging je schilderen? -Op het kantoor van Anto's moeder.
We gaan een dripping maken, net als Jackson Pollock.
Jason wie? -Jackson Pollock.
Mama...
We hebben vannacht veel gepraat, hé?
Ik wil alleen...
Ik had speed gebruikt.
En als je speed gebruikt, ga je heel veel praten.
Ik weet niet wat ik heb gezegd.
Ik wil niet dat je denkt...
Nog een fijne dag.
Hierbij bevestigen we uw kinds inschrijving...
...aan ons internaat voor komend jaar.
Dag, lieverd.
Een taart.
Ik heb zo'n goede koop gedaan. Ik heb een leuk jasje gekocht bij Suzie Coquette.
Het is zo leuk.
Ik heb 8 dollar betaald, maar het was 40 waard. Kijk eens hoe mooi.
Het is een Mario Fabuli en het zit me als gegoten. Kijk eens hoe leuk.
M'n druivenbroche zal er fantastisch bij passen.
Kijk eens. Alsof het voor me is gemaakt.
Vind je het mooi? Een leuk jasje, toch?
Het is lelijk.
Mijn god, wat ben jij chagrijnig. -Misschien, maar ik heb nog wel smaak.
Is jouw levensdoel dat wij elkaars vijanden worden?
Je hebt me ingeschreven voor komend jaar. -Luister...
Nee, ik luister niet. Jij luistert naar mij, want ik ben het zat.
Misschien denk je dat ik je over drie jaar opbel...
...om je te bedanken dat je me daarheen hebt gestuurd.
Dan kan ik je nu zeggen dat je je vreselijk vergist.
Begrijp je? Het enige wat er nu gebeurt...
...is dat ik wegga en dat je nooit meer iets van me hoort.
Jammer, want ik wilde je verwennen met ossenhaas en je lievelingspuree.
En een stukje taart om er een leuke avond van te maken.
Denk je soms dat je alles goedmaakt met ossenhaas en taart?
De volgende keer krijg je pindakaas. -Je stuurt me naar een stom internaat...
...ver weg van alles waar ik van hou, omdat jij te jong en ongeschikt was...
...en niet wist hoe je een moeder moest zijn. Het is allemaal jouw schuld.
Jij zult dit probleem nooit hebben. Je krijgt nooit kinderen.
Hoe weet jij of ik geen kinderen krijg? -Homoseksuelen krijgen geen kinderen.
Het was trouwens fijn om dat te horen van iemand die ik nog nooit had gezien.
'Mijn zoon en uw zoon, twee maanden al.'
Ik zei: O, mijn god. Ik was zo blij toen ik dat nieuwtje hoorde.
Wie? Wie heeft je dat gezegd?
Zeg me wie dat heeft gezegd.
De moeder van Antonin.
Antonin...
...je vriend. Weet je, Hubert?
Het doet pijn dat je het hebt verzwegen.
Dat je me niet vertrouwt, dat je niet weet dat ik van je hou.
Je houdt niet van me. Dit wil ik niet horen.
Als je van me hield, zou je me niet daarheen sturen.
Dat is geen liefde. -Laat me los.
Sorry, ik wilde... -Blijf van me af. Zo is het genoeg.
Het is nu genoeg.
Het spijt me. -Nee.
Ga maar bij Antonin eten en vraag of zij je naar het busstation kunnen brengen.
Dat lukt mij vanavond niet.
Ik wilde je niet pijn doen. -Ik weet het.
Het is goed.
Morgen ga ik naar New York.
Jammer dat jullie moeten studeren om later onafhankelijk te zijn...
...anders hadden jullie mee gemogen. -Wat ben jij gemeen.
En Hub, hoe gaat het op het internaat?
Wat tactvol. Heel goed. -Hoezo?
Is het zo erg?
Als het thuis niet meer gaat, kun je hier in de weekenden komen.
Maar je moeder houdt toch van je zoals je bent?
Ik bedoel, haar liefde is toch onvoorwaardelijk?
Heb je haar verteld over Anto en jou?
Niet dus.
Een toetje? Een aardbeientaart.
Tweepoligheid, hallo.
Verdorie.
'Batterij vol.'
Als ik het zeg, meen ik het.
Ik hou van haar, maar het is niet de liefde van een zoon.
Het is gek. Als iemand haar pijn deed, zou ik die persoon doodmaken.
Maar tegelijkertijd ken ik wel 100 mensen van wie ik meer hou dan van haar.
Het is toch paradoxaal. Je kunt niet van je moeder houden...
...en tegelijkertijd is het onmogelijk om niet van haar te houden.
In dit leven moetje alleen je innerlijke vijand doden. De dubbel van de harde pit.
Hem bedwingen is een kunst.
Zijn wij goede kunstenaars?
Lieve Hubert, ik ben met een vriendin van Vancouver naar Oregon gefietst.
Met de wind in de haren, prachtige avondluchten, goedkope hotels. Heerlijk.
Hoe gaat het metjou? Het internaat? Je moeder? Julie XX
Boekhouding. Hallo. -Mevrouw Lemming?
Dat ben ik. Met Ghyslain Nadeau. De directeur van het internaat.
Ik weet niet zo goed hoe ik het moet zeggen, maar uw zoon, Hubert...
...is weggelopen. -Pardon.
Vanochtend was hij nog bij het ontbijt, maar hij ontbrak bij het appel.
We hebben overal gezocht en vonden een briefje dat aan u is gericht.
Omdat we dachten dat hij misschien in gevaar was, hebben we het gelezen.
Wat schrijft hij? -Hij schrijft:
'Ik ben in mijn koninkrijk als je met me wilt praten.'
Weet u waar zijn koninkrijk is?
Ja, dat is Montmagny. Ik hang liever op.
Wilt u zo vriendelijk zijn ons te bellen zodra u iets van hem hoort?
Mevrouw, we hebben nog nooit meegemaakt dat een leerling wegliep van de school.
Maar voor alles is een eerste keer.
Staat u mij toe, mevrouw Lemming, maar ik heb gemerkt...
Ik weet dat u een alleenstaande moeder bent.
Denkt u niet dat het goed voor hem zou zijn als er een man in huis was?
Een beetje mannelijk gezag zou goed voor hem zijn. Denkt u niet?
Dit is het toppunt, arrogante kwast. Denk je soms dat je Jezus bent?
Ga jij me vertellen hoe ik moeder moet zijn?
Mijn moeder was manisch-depressief en lag vaak in het ziekenhuis.
Ik ben met een lafaard getrouwd die het vaderschap niet aandurfde.
Ik sta nu al 15 jaar vijf dagen per week om half zes op...
...zodat ik m'n kind naar school kan brengen en hem te eten kan geven.
Luister... -Zwijg.
Stelletje macho's. Altijd je oordeel klaar...
...en ondertussen rondparaderen met je Bugs Bunny-dasje...
...en je rode onderbroek bij de witte was gooien. Hou je van roze sokken, zak?
Vertel me nou niet dat hij is weggelopen, omdat ik een alleenstaande moeder ben.
Jullie hebben een IQ van 150...
...en kloppen jezelf op de borst met jullie eindeloze reeks diplomaatjes....
...en als een 17-jarige jullie ontsnapt, is dat omdat ik 'n slechte moeder ben...
...en ik m'n kind slecht heb opgevoed.
U valt me lastig met uw vragen en insinuaties...
..en geeft mij de schuld van uw eigen incompetentie. Val dood, klootzak.
Als er volgende week geen cheque met de rembours in m'n brievenbus ligt...
...vervolg ik je tot je alles hebt terugbetaald. Begrepen?
Is dit duidelijk?
Heb je aan m'n kleren gedacht?
Dank je.
Ik dacht dat het niet erg zou zijn als jij een dagje school zou missen.
Met jouw cijfers.
Ik wist ook dat je je moeders auto had.
Dat dacht je dus, maar eigenlijk...
...ben ik gewoon je meid, je hoer. Het kan je niet schelen of ik gelazer krijg.
Wat gaat je moeder doen? Stuurt ze de politie op m'n dak?
Kijk me niet zo aan met je hondenogen.
Omdat je van de trap bent gevallen, heb ik nog geen medelijden met je.
Ik hou van je.
Ik heb veel over u gehoord. -Dat zal vast.
Woonden jullie hier toen Hubert klein was?
Ja, we zijn na de scheiding naar de stad verhuisd. Z'n vader beheert het nu.
Waar is Hubert? Op de rotsen?
Ja.
Dutch by Peter. Controle en diverse aanpassingen: Goffini Gedownload van www.ondertitel.com